Rotterdam
Het werk dat Owen Oppenheimer presenteert bij Silent Movements Intercity, is een 'return to the 'art' side' zoals hij het dit zelf noemt. Overkoepelende titel: 'Nowhere Really'. In een oud Dafje, gestationeerd ergens op een plek in Katendrecht, projecteert hij van binnenuit een film op de voorruit en zijramen. Automobilist pikt lifter op bij snelweg. Zij is intelligent, knap, heeft net haar vriend vermoord. Wat kan de man zich nog meer wensen, des te meer omdat hij van plan is zijn eigen vrouw te vermoorden. Een vervolgverhaal in drie delen. Met de sfeer van de jaren 50 en film noir. Het verhaal kreeg na deel I al een duidelijk mysterieuze wending. Hoe loop het af? Lóópt het af? Dat is de vraag waar de kunstenaar je mee achter laat. Hoe dan ook, Nowhere Really deel III in Rotterdam met of zonder ontknoping.
 |
 |
Breda
Ooit startte Owen Oppenheimer als kunstenaar. Nu omschrijft hij zichzelf als filmmaker. Maar het werk dat hij presenteert bij Silent Movements, is een 'return to the 'art' side'. Titel: 'Nowhere Really'. In een oud Dafje, gestationeerd op een parkeerplaats, projecteert hij van binnenuit een film op de voorruit en zijramen. Het verhaal: automobilist pikt lifter op bij snelweg. Zij is intelligent, knap, heeft net haar vriend vermoord. Wat kan de man zich nog meer wensen, des te meer omdat hij van plan is zijn eigen vrouw te vermoorden. Een man en een vrouw achter het stuur van een auto die eindeloos doorrijdt over een verlaten snelweg, nergens naar toegaand in een geparkeerde auto. Alsof er een levensgroot stuk speelgoed tot leven is gebracht. Sfeer van oude bioscoopfilms en film noir in deze tijd geplaatst met hedendaagse technieken. Eerste deel van 'Nowhere Really' werd al in Vlissingen vertoond. Meer onthulling nu in Breda. De ontknoping vindt plaats in Rotterdam.
 |
 |
Vlissingen
Ooit startte Owen Oppenheimer als kunstenaar. Nu omschrijft hij zichzelf als filmmaker. Maar het werk dat hij presenteert bij Silent Movements, is een 'return to the art' side. Titel: 'Nowhere Really'. Een automobilist pikt een lifter op bij de snelweg. Zij is intelligent, knap en het zou kunnen zijn dat zij net haar vriend heeft vermoord. Wat kan een man zich nog meer wensen, des te meer omdat hij van plan is zijn eigen vrouw te vermoorden. Dit is de insteek voor 'Nowhere Really'. Geen doodgewone film die geprojecteerd wordt, maar een installatie met een ronddraaiend geparkeerd oud dafje, dat van binnenuit verlicht wordt door de daarin geplaatste projectoren, zomaar ergens op een parkeerplaats. Al dichter bij komend ontdek je dat de ramen van de auto functioneren als filmschermen waarop van binnenuit film wordt geprojecteerd. De film toont de geesten van een man en een vrouw achter het stuur van een auto die eindeloos doorrijdt over een verlaten snelweg, nergens heengaand in een geparkeerde auto. Alsof een levensgroot stuk tinnen speelgoed toe leven is gebracht. Het is de sfeer van oude bioscoopfilms en film Noir tot leven gebracht met hedendaagse technieken.
 |
 |